Filmpje Serieel Beeld

Dit is het uiteindelijke filmpje wat ik heb laten zien bij de beoordeling van Serieel Beeld. Het is nog lang niet af naar mijn mening, zeker op technisch gebied kan het natuurlijk veel beter, maar ik ben tevreden over de sfeer die ik heb neergezet en ik vind dat de thema's waar het verhaal op gebaseerd is redelijk duidelijk naar voren komen.

2D in vogelvlucht

Twee van mijn pogingen om de opwaartse beweging te verbeelden die ik fascinerend vond aan de stembanden wanneer je geluid maakt en de vliezen zich sluiten:

Aan het begin van dit blok hebben we onze kamer nagetekend, met (van boven naar onder) vette lijnen, zonder te kijken en vanuit onze herinnering, zoals we hem hebben achtergelaten:

Kamelen

Gizmo!

Tijdens een kunstgeschiedenisles hebben we deze film bekeken, echt geweldig wat mensen in het verleden hebben geprobeerd om (onder andere) te kunnen vliegen. Hier een stukje uit de film 'Gizmo!'(1977):
http://www.youtube.com/watch?v=1lqDxKQ300k

Ontmoetingen?

Omdat het vrij moeilijk blijkt te zijn om magnetische metalen ballen te komen, ben ik gaan kleien. Ik vind kort oogcontact een snelle en spannende ontmoeting en associeer het gat in een rol lint (zie foto 1) met een soort oog of een blik. Ik vind snelheid van belang als het om het soort oogcontact gaat dat ik spannend vind en heb daarom voor 'dynamische' rollen lint gekozen die langs elkaar heen rollen. Zo vindt de ontmoeting plaats op het moment dat de blikken elkaar kruisen.

Inmiddels ben ik bezig met het uitbeelden van een net-niet ontmoeting, die ik ook interessant vind, mét metalen balletjes. Het gaat me vooral om het letterlijke en figuurlijke spanningsveld, een ontmoeting die net niet plaatsvindt door invloed van andere factoren.

Dit zijn wat beelden voor mijn filmpje van Serieel Beeld. Ik wil proberen de nadruk te leggen op de eenzaamheid en angst van een meisje in een gebouw als Paviljoen 3.

Achter de schermen bij de kamelen

Als je een kinderboek over kamelen wil maken, zul je ze eerst in levende lijve moeten gaan bestuderen, zo luidde het advies van Rob Leijdekkers. In Diergaarde Blijdorp aangekomen, blijkt dat precies de kamelen niet te zien zijn, omdat ze zijn afgescheiden van de onagers, die een babykameel hebben aangevallen. Gelukkig gunt dierentuinmedewerker Bertus ons een kijkje achter de schermen en heb ik ze zo lang mogelijk gefilmd.
Dieren zijn sowieso ontzettend fascinerend en mooi, dus naast de vijf minuten kameel hebben we nog meer dieren kunnen bewonderen, zie Marli's blog voor foto's.

Door de wintervacht hadden de kamelen een heel dikke (knuffelbare) vacht en ook bij hun kop hadden ze enorme plukken haar en baard, mijn kameel zal daarom waarschijnlijk een punkkapsel krijgen. Het had ook monniken/bloempotkapselachtig haar kunnen worden, aangezien ze geen slungelige maar juist een wijze uitstraling hebben, alleen dit past niet goed bij een klein kameeltje.

Wat me ook opviel is dat de bulten op hun rug een soort gelpuddingen leken, zo slap waren ze, dat zorgt wel voor een komisch effect als ze lopen. Het betekent dat de bulten weinig reservevoedingsstoffen meer bevatten, maar een kameel heeft gelukkig niet veel nodig!