Een kamerscherm staat ook voor een afgeschermd gedeelte van privacy en het maakt nieuwsgierig, je krijgt het vermoeden dat er meer is. Mijn concept van het zichtbaar maken van onzichtbare levensverhalen van mensen die ik verzin als ik mensen zie lopen probeerde ik zo een ruimtelijke vorm te geven. Je wil het verhaal achter de persoon die je ziet lopen weten, je bent nieuwsgierig en gaat dat voor jezelf al invullen. Als je dit kamerscherm ziet vraag je je ook af wat zich daarachter bevind, iets persoonlijks, je kunt erachter gaan kijken, of niet. Die keuze zegt ook veel over jezelf.
